Najważniejsze nagrody w przemyśle filmowym rozdane! Miesiące oczekiwań, zakładów, dyskusji, dziesiątki godzin obejrzanych filmów. Piękne suknie, cudowne garnitury, czerwony dywan, blask fleszy. Tak, to Oscary. Tegoroczne dość nieprzewidywalne, dość zagadkowe. Spełnione marzenie Leonardo DiCaprio. Podtrzymana tendencja pt. "Oscary wcale nie muszą się pokrywać ze Złotymi Globami" - no i dobrze!
Kolejna Oscarowa propozycja. Tym razem obraz niezwykle poruszający swą prostotą i straszną historią. "POKÓJ", dotyka wiele ważnych i trudnych tematów. Przez ponad dwie godziny towarzyszymy głównym bohaterom, współczujemy im i trzymamy za nich kciuki, ciągle przecierając oczy z wielkim niedowierzaniem. Ale czy to wystarczy, by dostać najważniejszą nagrodę filmową?
Za nami kolejne bardzo ważne rozdanie nagród w przemyśle muzycznym - tym razem w Wielkiej Brytanii. Brit Awards, to zdecydowanie najbardziej prestiżowe nagrody przyznawane za dokonania muzyczne na Wyspach. Jedno jest pewne - organizatorzy tego przedsięwzięcia powinni powiedzieć organizatorom GRAMMY (najważniejsze nagrody w ogóle muzyki), jak się robi gale na poziomie, bo wczoraj było zdecydowanie... godnie. Dobre występy (prawie wszystkie), dobre prowadzenie i ogólnie wszystko było takie smaczne, i na poziomie.
Kontynuując mój rokroczny rytuał - zabieram się za obstawianie Oscarów w kilkunastu kategoriach (dla mnie najważniejszych). Rok temu udało mi się trafić/wywnioskować/ustrzelić 9 na 12 nagród. Jak będzie teraz? Przyznaję się bez bicia, że nie obejrzałem jeszcze wszystkich pozycji, ale większość (starałem się zacząć od najciekawszych); w każdym razie - jestem w trakcie... Moje typy poniżej, a wybory Akademii Filmowej już za 5 dni. Okaże się, czy tym razem przyjaciele zza Oceanu gustowali podobnie, czy się powygłupiali... bo lubią.
Eurowizja, to konkurs, którego (tak sądzę) nikomu przedstawiać nie muszę... Ma zarówno oddanych fanów śledzących go od lat, ale i przeciwników gardzących jego poziomem i swego rodzaju, prezentowanym wieśniactwem. Jedno jest pewne - rokrocznie przyciąga przed telewizory miliony widzów z całej Europy. Nie jest tajemnicą, że naszym kandydatom nie idzie najlepiej... Jak będzie w tym roku? Kto ma szansę reprezentować nasz kraj i co ja na to? Finał polskich eliminacji już 05.03.2016 - robimy szybki przegląd!
Zacznę tak: już dawno żaden film nie wzbudził we mnie tak skrajnych emocji - podczas tych ponad 120 minut było mi na przemian przykro, wstyd, byłem wkurzony - i za to twórcom należą się wielkie brawa. To produkcja stworzona ze smakiem, tak, by wszystko, co zbędne nie przyćmiło TREŚCI. Tak, to właśnie treść jest tutaj najważniejsza. Treść argumentująca to, że "Święty Kościół" wcale nie jest święty... Bo, cytując: "Ten problem nie dotyczy jedynie Bostonu, lecz całego kraju, całego świata. [...] Oni wiedzieli - i pozwolili na to."
Czas gna nieubłaganie - pamiętam, jak rok temu pisałem notkę właśnie o tym rozdaniu nagród. GRAMMY AWARDS, to najważniejsze nagrody w przemyśle muzycznym - zazwyczaj pozwalam sobie je porównywać do OSCARÓW (film), czy medali na Olimpiadzie (sport) - tak, wiem, to lekka przesada, ale obrazuje, jak dużo znaczą dla muzyków i to, jak przewyższają rangą pozostałe nagrody. Cały świat, a raczej jego część zainteresowana muzyką, z zapartym tchem czeka na wyniki... i na występy. Rok temu triumfował Sam Smith, a jak było w tym roku? Kto dał czadu na scenie? Przekonajcie się sami!
Niekwestionowany tegoroczny faworyt do Oscara dla najlepszego filmu... ale nie tylko, bo i dla najlepszego reżysera i (co jest dość szokujące i mimo wszystko ciągle nie do przewidzenia) dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Ale czy Leoś tym razem zadowolił Akademię Filmową? Czy "ZJAWA", to produkcja, która rzeczywiście tak bardzo zachwyca, czy tylko zachwycać powinna? Odpowiedzi na te pytania postanowiłem poszukać sam. Co wywnioskowałem? I co sądzę o tej całej "ZJAWIE"?
Wszystko zaczęło się od amerykańskiego futbolu, bo Super Bowl, to finałowy mecz o mistrzostwo w futbolu amerykańskim zawodowej ligi National Football League (NFL), będący najważniejszym wydarzeniem sportowym roku w Stanach Zjednoczonych. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego - mecz, jak mecz - gdyby nie ranga do jakiej wydarzenie to urosło... ba, ośmielę się nawet powiedzieć, że to już nie wydarzenie, a wielkie amerykańskie święto, na które każdy Amerykanin i każdy fan muzyki popularnej, czeka z zapartym tchem. Fani muzyki? Oj taak... O co w tym wszystkim chodzi? Już tłumaczę...
To mój 85 post. 08.02.2015. Minął rok. Rok od pierwszej notki. Notki, która zaczęła nowy etap w moim życiu, etap marzenie, etap cel. Rozpoczęła moje blogowanie. I do dzisiaj się dziwię, że nie dałem się kryzysom twórczym, że pisałem mimo wszystko. Wiadomo - regularnie bardziej, lub mniej, ale blogowałem i nie dałem się. Miałem lepsze momenty i gorsze. Notki, którymi mogę szczycić, a pewnie i czasami nie. Miałem różnorakie zachwiania. Niemoc twórczą. Lenia. Brak czasu. Ale przetrwałem ten rok i mam się całkiem nieźle...
Obejrzałem ten filmik z polecenia. Zaszkliły mi się oczy, nie ukrywam. Skończyłem oglądać, zamknąłem go i pomyślałem, że bardzo lubię nagrania tego typu, te takie łapiące za serce... ale okazało się, że we mnie został i od kilku dni intensywnie do mnie wraca. Ot tak po prostu - wraca i tyle. Co w nim niezwykłego i co mnie tak poruszyło? Jak go odbieram?
Mimo że sesja w trakcie, musiałem (potrzebowałem) znaleźć czas na film - tym bardziej, że gala rozdania nagród Akademii Filmowej za pasem, a ja nominowanych filmów obejrzałem zaledwie kilka (tak, pracowite ferie przede mną) - inna inność jest taka, że filmy te dopiero od kilku tygodni pojawiają się w kinach... Jakby nie było, w kinie byłem i zobaczyłem produkcję nominowaną w 4 kategoriach (aktor pierwszoplanowy, aktorka pierwszoplanowa, scenografia i kostiumy). Czy uda im się zdobyć którąś z nich? I co właściwie sądzę o filmie?
